FAAL!

Eigenlijk zou je wel kunnen stellen dat ik gefaald heb met die 30 days challenge gezien ik pas bij dag 8 zit. Falen is niet erg want daar leer je van, dat heb ik mij laten vertellen door middel van een artikel in de 'VROUW' wat weer een onderdeel is van de Telegraaf.

Ook een enorme faal: te laks zijn met een stageplek zoeken. Eindelijk had ik twee weken voordat de stage begon een stageplek geregeld, bellen ze zo'n twee dagen voor stage zou moeten beginnen op dat ze geen stagiaires aan mochten nemen. Toen ben ik dus als een gek op zoeken moeten gaan naar een nieuwe stageplek en ben ik dus een week later moeten beginnen. Het gevolg hiervan is dat iedereen nu verdorie vakantie heeft, en ik op kerstavond nog lekker stage mag gaan lopen.

Iets waar ik al aan gedacht had, en ook zo blijkt te zijn: Stage is zwaar!
Eigenlijk loop ik nog een beetje te zeuren om niets, gezien ik 'maar' 7 uur op een dag stage hoef te lopen. Reken de reisuren erbij en ik zit dan wel op dik 8 uur. Ik heb een halfuurtje pauze op een dag, en voor een roker is dat ook niet altijd even prettig en blijft het even doorbijten wanneer je weer eens snakt naar een shot nicotine.

's Ochtends om 20 over 10 vertrek ik richting stageplek, en iets voor 7 uur ben ik weer thuis. Compleet, compleet, compleet kapot ben ik dan.

Het scheelt dat ik pas om elf uur hoef te beginnen, dus kan ik 's ochtends nog foto's schieten voor mijn site, maar het is drama hoor om alles te kunnen combineren.

Oh, mijn laatste schooldag van het jaar was vorige week maandag en daar kregen we al een sneak preview van ons nieuwe rooster. Op maandag zit ik toch verdorie 19.00 op school, terwijl maandag de quiznight is om half 9. Faal, dan red ik het niet eens meer om van Maastricht naar huis te gaan maar moet ik dus gelijk door naar de kroeg. Faal, faal, faal!

Ja, mijn persoonlijke blog lijdt zeker onder de drukte. Maar goed, ik heb ook geen 'elke dag update' beloofd.

En nu ga ik me klaarmaken om te werken, en show ik nog even een foto die ik voor de sneeuwval gemaakt heb:

Day 8 A moment

Een moment, een moment wat? Ik ben echt de meester in het zeggen: 'momentje' omdat ik altijd te laat ben of omdat ik weer iets kwijt ben.
Omdat ik net terug ben van dé quiznight en we eerste zijn geworden, dat was wel een fijn moment. Altijd spannend weer, maar deze keer was het echt onze quiz. De plaatjesronde viel wat tegen, maar gelukkig bij iedereen. En de muziekronde ging ontzettend goed, we hadden een aantal keren de hoogste scoren met rondes. Alleen de laatste ronde was het spannend. We stonden 4,5 punt voor op de tweede plek, en vriendinnetje Sam loopt dan de complete laatste ronde zich op te fucken. Vooral omdat de laatste ronde onze ronde duidelijk niet was. Waar je angst voor hebt als je een konio fobie hebt wist niemand. Het bleek trouwens uiteindelijk een fobie voor stof te zijn.

Ik wist ook deze quiz weer heel wat antwoorden en dat geeft me altijd een heel fijn gevoel. Alleen de Harry Potter vragen blijven me dwarszitten. Van welk soort hout de toverstok van Harry gemaakt was, die had ik moeten weten maar op dat moment kom ik er dan gewoon niet op. Dat er een feniksveer ( staart ) in zit, dat wist ik, maar het houtsoort? De toverstok van Lily Potter was van wilgenhout, die van James Potter van mahonie maar die van Harry? GOD, ik kwam gewoon niet op het antwoord, en dat was een moment dat ik enorm baalde.

Uiteindelijk zijn we toch nog eerste geworden, het werd weer tijd, wiehoe.

Day 7: your best friend

Mijn beste vriend ken ik vanaf mijn geboorte al, mijn liefste broers hebben hem aan mij voorgesteld. Hoewel ik hem eigenlijk heel lang links heb laten liggen en liever koos voor zijn vriend. Totdat ik zijn vriend dusdanig hard gebeten en uit elkaar getrokken heb dat hij niet meer vriendjes met mij wilde zijn. Toen kwam ik weer terug de vriend die ik vanaf mijn geboorte ken, en met hem ga ik nog steeds om en eigenlijk alleen 's nachts.. in bed. Ik gebruik hem vooral als een lekker kussen, ik slaap met mijn hoofd op zijn buik en val zo lekker in slaap. Rawr.
Ja, het gaat hier over mijn teddeybeer, waar ik nog altijd mee slaap: sssht.


Goed, mijn beste vriendinnetje ken ik eigenlijk nog niet heel lang, zo vanaf mijn vijftiende/zestiende denk ik. Eigenlijk is het best raar gelopen allemaal. Ik kon haar eerst nog niet heel goed, maar we hadden met gezamenlijke goede vrienden wel het plan om samen om vakantie te gaan. Die gekken het plan hadden om dus met z'n allen naar Hongarije te gaan. Sam en ik waren het er beide niet mee eens. We wilden in een hotel, toch wel feesten en relaxen, dus boekte we samen een vakantie in Malgrat de Mar. Nee, we waren elkaars beste vriendinnen toen niet, we kenden elkaar niet goed toen we boekten. Maar vanaf het moment dat we geboekt hebben trokken we bijna continue met elkaar op. Samen naar feestjes, samen naar de kroeg en samen shoppen. En nu, zo'n vier jaar later gaat het nog steeds zo. Feesten, kroegen afgaan en shoppen. Daar staan we wel bekend om. We zijn beide echt enorm verschillend, en mensen vragen zich ook vaak af hoe wij dan toch zo goed bevriend kunnen zijn. Zij studeert aan de universiteit, en doe een MBO opleiding. Zij is blond en ik ben bruin. Zij is de flirt, heeft contact met iedereen en lijkt iedereen ontzettend aardig te vinden. En ik ben de stillere, rustigere van de twee. Ik ben de chaotische, sloddervos en telaatkomer terwijl zij geordend en vrijwel altijd op tijd is. Oh, mijn beste vriendinnetje houd ook van beauty en van nagellak. Zij schrijft voor Cosmopinie.nl en gaat ook schrijven voor iets van Oh Oh Tirol. Jullie kunnen mijn beste vriendinnetje Sam ook volgen op twitter. Ze is hilarisch op twitter. En ze aast op meer volgers, hihi.

Wij in spanje XD

Let is snow, let is snow & let it snow.

Ik hou niet van sneeuw, de eerste ochtend wanneer het gesneeuwd heeft is fijn. Het hele land lijkt wit te zijn als een groot en gezellig sprookje. Maar naarmate de dag verstrijkt en iedereen al over de prachtige sneeuw heeft gereden, gelopen, gefietst en als hondje zijnde zelfs nog vrolijk geplast vind ik het afschuwelijk. Het ziet er gelijk uit als een grote bende, het is spekglad en ik ga standaard een keer of zes op mijn gezicht per dag als ik erdoor moet lopen.

Vandaag zou de gevoelstemperatuur -15 zijn en ik was ziek. Toen bleek dat mijn pakje sigaretten ook erg leeg begon te raken besloot ik mij goed in te pakken en richting het tankstation te lopen hier in het dorp. Lopen ja, dan had ik ook nog eens een goed excuus om de camera mee te nemen.

En omdat sneeuwkiekjes toch wel leuk zijn volgen er hier een aantal:

Dat waren wat snelle kiekjes die ik onderweg genomen had, het was vrij koud buiten dus ik ben er niet echt voor gaan zitten oid.

Day 5: een dag uit mijn leven

Omdat ik dinsdag en vandaag ziek was, en je verder echt niets wilt lezen hoe ik de hele dag in bed heb gelegen zal ik deze maandag beschrijven.



00.30 Ik kwam thuis van mijn werk en de kroeg en heb hierna mijn make-up eraf gehaald en ben gaan slapen.
06.00 Mijn wekker gaat, het deuntje van de eagles met 'Hotel California' maakt me wakker, helaas niet wakker genoeg want om
06.30 schiet ik ineens paniekerig wakker omdat ik om zeven uur de bus moest hebben. Na een razendsnelle douche heb ik mijn handdoeken in mijn tas gegooid, mijn verslag uitgeprint en thee gedronken.
Om 07.00 ben ik thuis vertrokken, om 07.12 zou ik mijn bus hebben en ik stond dan ook braaf en goed op tijd bij de bushalte. Helaas werd het later en later en ik had nog geen bus gezien.
Om 07.25 heb ik mijn vader gebeld of hij mij naar het station kon brengen. Ik wilde niet met de trein omdat je tegenwoordig eerder geluk hebt als de trein tussen Heerlen-Maastricht wèl rijdt. Om 07.35 stond ik op het station en na vijf minuten hoorde je alweer: dingdong, de trein richting Heerlen-Valkenburg-Maastricht vertrekt over tien minuten. Tien minuten later was hij er natuurlijk alweer niet, en om 08.10 zat ik eindelijk in de trein en om 08.23 was ik in Maastricht. Beetje jammer dat ik een praktijkexamen had wat om 08.30 begon. Met de bus ben ik toen richting school gegaan, en mijn tante die meeging als model was nergens te bekennen bij de bushalte, en bleek later dat ze een halte te ver uitgestapt was.
Om 08.50 arriveerden we eindelijk op school en ik mocht pas bij het tweede deel van het examen meedoen: epileren en harsen van boven- en onderlip.
Toen mijn tante eindelijk in de stoel lag begonnen we zo rond 09.10 met het volgende examen onderdeel: epileren. Ik kreeg vrijwel gelijk te horen dat ze te weinig haar had. Lieve tante had volgens mij al zo'n zes weken haar wenkbrauwen niet meer geëpileerd, maar er zat al model in de wenkbrauw dus ze kon me niet beoordelen. Mij en nog twintig anderen niet. Toen ik klaar was met het examen kreeg ik gelijk te horen dat ik het voor de zomervakantie opnieuw moest doen, maar daar had ik mij al bij neergelegd. Wat wil je als je een deel niet aanwezig bent, en bij de ander 'te weinig haar aanwezig' is. Bedankt Veolia, Bedankt school voor de duidelijke uitleg.

Daarna moesten we stageverslagen bespreken bij een andere docent en dan moest je een voor een naar binnen, dus dat duurde ook weer eeuwen. Om 11.55 zat ik in de bus richting huis. Ik moet overstappen met de bus en dan moet je altijd vragen of aan de buschauffeur of hij even door kan seinen dat de andere bus even wacht op overstappers. Ik kom aan op het overstappunt rond 12.20 en om 12.25 zou de andere bus daar moeten vertrekken. Helaas was er om 12.35 nog steeds geen bus. Rond 12.47 kwam dan eindelijk de bus, dik en dik te laat. Buschauffeur was wel loyaal want niemand hoefde te betalen omdat hij zo laat was. Jammer dat dat voor mij weinig uitmaakt gezien ik een OV chipkaart heb.
Rond 13.00 kwam ik aan in Heerlen, want ik had nog even besloten richting kruidvat te gaan en daar wat geld te spenderen. Om 13.38 had ik de bus terug naar mijn dorpje en om 14.00 was ik thuis.

Toen ben ik gaan slapen tot een uur of 18.00 omdat ik me behoorlijk slecht voelde, heb daarna gegeten en toen weer gaan slapen. Om 19.00 hoorde ik mijn vader wat aan mijn broer ( de computernerd ) iets vragen over artisteer. Mijn grote broer, die normaal alles weet snapte niet waarom artisteer het niet wilde doen. Dus toen ben ik de behulpzame dochter uit gaan hangen en mijn vader even artisteer erop gezet en werkende gemaakt. Toen heb ik hem ook nog even laten zien hoe alles werkte, en toen was het al 19.30. Nogal laat gezien Samantha om 19.45 bij mij zou zijn omdat om 20.30 de quiznight begint. Samantha had helaas dikke vertraging met haar auto, alles stond schijnbaar vast met dank aan de sneeuw.

Rond 20.15 kwamen we in Heerlen aan en zijn we gaan Quiznighten. Dit keer waren we maar met z'n drieën en zijn we vijfde geworden. De plaatjesronde bestond uit karikaturen van bekende personen en ik zag werkelijk geen enkel persoon in die tekeningen. Nouja, ik dacht hitler te zien maar dat scheen weer een of andere acteur te zijn. :')

Om 23.30 was de quiznight afgelopen en zijn we nog even naar onze stamkroeg gegaan en heb ik een thee gedronken. En toen ik naar huis ging was de dag alweer om!