Let is snow, let is snow & let it snow.

Ik hou niet van sneeuw, de eerste ochtend wanneer het gesneeuwd heeft is fijn. Het hele land lijkt wit te zijn als een groot en gezellig sprookje. Maar naarmate de dag verstrijkt en iedereen al over de prachtige sneeuw heeft gereden, gelopen, gefietst en als hondje zijnde zelfs nog vrolijk geplast vind ik het afschuwelijk. Het ziet er gelijk uit als een grote bende, het is spekglad en ik ga standaard een keer of zes op mijn gezicht per dag als ik erdoor moet lopen.

Vandaag zou de gevoelstemperatuur -15 zijn en ik was ziek. Toen bleek dat mijn pakje sigaretten ook erg leeg begon te raken besloot ik mij goed in te pakken en richting het tankstation te lopen hier in het dorp. Lopen ja, dan had ik ook nog eens een goed excuus om de camera mee te nemen.

En omdat sneeuwkiekjes toch wel leuk zijn volgen er hier een aantal:

Dat waren wat snelle kiekjes die ik onderweg genomen had, het was vrij koud buiten dus ik ben er niet echt voor gaan zitten oid.